«Αν στον τάφο μου γράφει Αμβούργο 1974, όλοι θα ξέρουν ποιος κείτεται εκεί»

«Αν στον τάφο μου γράφει Αμβούργο 1974, όλοι θα ξέρουν ποιος κείτεται εκεί»

Στις 3 Οκτωβρίου συμπληρώνονται 27 χρόνια από την επίσημη επανένωση των δύο Γερμανιών. Η πτώση του Tείχους του αίσχους (υψώθηκε το 1961) είχε φέρει ήδη από τη νύχτα της 9ης Νοεμβρίου του 1989 μια νέα εποχή, ύστερα από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.

Το διαχωριστικό Τείχος του Βερολίνου άφησε πίσω του διάφορες ιστορίες.

Ιστορίες ανθρώπων που σε μερικές περιπτώσεις άγγιξαν και τη φίλαθλη γνώμη, με χαρακτηριστικότερη εκείνη του Γίργκεν Σπάρβασερ.

To Sport-Retro.gr παραθέτει στους αναγνώστες του την αξέχαστη νίκη της Ανατολικής Γερμανίας επί της Δυτικής στη μοναδική μεταξύ τους μονομαχία, η οποία διεξήχθη στο πλαίσιο του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1974.

«…Όλοι θα ξέρουν ποιος κείτεται εκεί»

Ο καλύτερος τρόπος για να νικήσεις μια στάλα αμφιβολίας είναι να δώσεις ως απάντηση στους επικριτές σου μια πλημμύρα γυμνής αλήθειας.

Η Μοίρα πολλές φορές παίζει περίεργα παιχνίδια. Δεν μπορεί κανείς να την προβλέψει και στην περίπτωση της διασπασμένης Γερμανίας, το μακρινό 1974, η κληρωτίδα του Παγκοσμίου Κυπέλλου έφερε αντιμέτωπες την Ανατολική και τη Δυτική στη φάση των ομίλων.

Ήταν 22 Ιουνίου του 1974. Στο γήπεδο του Αμβούργου είχαν μαζευτεί περισσότεροι από 60.000 άνθρωποι.

Ο δείκτης του ρολογιού σημάδευε το 78ο λεπτό της αναμέτρησης, η στιγμή που ο Γίργκεν Σπάρβασερ έμελλε να γραφτεί στην Ιστορία. Το γκολ του πέρασε στην αιωνιότητα.

«Πριν από τον αγώνα, όλοι ρωτούσαν με ποιο σκορ θα συντριβόταν η Ανατολική Γερμανία, ξεχνώντας ότι ήμασταν μια πολύ δυνατή ομάδα. Νικήσαμε, αποδεικνύοντας πόσο καλοί ήμασταν», τόνιζε τότε ο μοναδικός σκόρερ εκείνης της αναμέτρησης.

Η επόμενη φράση του έμελλε να γραφτεί στην Ιστορία, όπως και το γκολ που σημείωσε: «Αν στον τάφο μου γράφει ‘Αμβούργο 1974’, όλοι θα ξέρουν ποιος κείτεται εκεί».

Ο ίδιος θεωρήθηκε ήρωας από το κομμουνιστικό καθεστώς της χώρας του. Η νίκη της Λαϊκής Δημοκρατίας της Ανατολικής Γερμανίας με 1-0 είχε καταφέρει ένα ισχυρό χαστούκι στην γείτονα χώρα.

Η υποδοχή των νικητών δεν περιελάμβανε παρελάσεις στους δρόμους της πόλης. Η νίκη ήταν αρκετή ώστε να εξυψωθεί το εθνικό φρόνημα. Οι ποδοσφαιριστές της Ανατολικής Γερμανίας έλαβαν μια τιμητική διάκριση και μερικές ημέρες μετά επέστρεψαν στις εργασίες τους. Έτσι κυλούσε η ζωή στο ανατολικό κομμάτι της χώρας.

Πέρασε… απέναντι

O Γίργκεν Σπάρβασερ

Στις 10 Ιανουαρίου 1988, έναν χρόνο πριν τη πτώση του «Τείχους του Βερολίνου», αυτομόλησε στην Δυτική Γερμανία μαζί με την σύζυγό του (η οποία επισκεπτόταν ταυτόχρονα, συγγενείς της στην Δυτική Γερμανία), ως πολιτικός πρόσφυγας, ενώ συμμετείχε σε ένα τουρνουά βετεράνων με το Μαγδεμβούργο, στο Σααρμπρίκεν.

Ο Σπάρβασερ γεννήθηκε στις 4 Ιουνίου του 1948 και αγωνίστηκε καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του (από το 1966 ως το 1979 ) στο Μαγδεμβούργο.

Με τη συγκεκριμένη φανέλα πανηγύρισε την κατάκτηση 3 πρωταθλημάτων, 4 Κυπέλλων Ανατ. Γερμανίας, καθώς και ενός Κυπέλλου Κυπελλούχων.

Σε επίπεδο εθνικών ομάδων είχε 48 επίσημες συμμετοχές, σημειώνοντας 14 τέρματα, ενώ πέρασε στον λαιμό του το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972.

Ο Φραντς Μπεκενμπάουερ ανταλλάσσει χειραψία με τον Μπερντ Μπρανς

Έπειτα από το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, ακολούθησε την προπονητική αρχικά ως βοηθός στην Άιντραχτ Φρανκφούρτης, προτού αναλάβει για ένα σύντομο χρονικό διάστημα τα ηνία της Ντάρμσταντ.

Για την Ιστορία η Δυτική Γερμανία κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο που διοργάνωσε η ίδια το 1974, παρά την ήττα από την Ανατολική Γερμανία.

Στον τελικό τα «πάντσερ» αντιμετώπισαν την Ολλανδία των Κρόιφ-Νέεσκενς και με νίκη 2-1 πήραν το νέο βαρύτιμο τρόπαιο (σ.σ. το παλιό ανήκε πια στη Βραζιλία των 3 κατακτήσεων) στην κατοχή τους.

Ανατολική και Δυτική Γερμανία συναντήθηκαν το 2005 στο Μόναχο προκειμένου να προωθήσουν το Παγκόσμιο Κύπελλο που θα γινόταν στη χώρα το 2006 και, μάλιστα, αγωνίστηκαν ξανά για φιλανθρωπικό σκοπό.

Ο Φραντς Μπεκενμπάουερ προσκάλεσε όλους τους πρώην Ανατολικογερμανούς στη διοργάνωση και φρόντισε να τους δοθούν επιπλέον εισιτήρια για όποιον αγώνα επιθυμούσαν, με την επισήμανση: «Τώρα είμαστε μία χώρα και θέλουμε μία ομάδα να νικήσει».

Τάκης Παπανδρέου

Τελειόφοιτος Κέντρου Αθλητικού Ρεπορτάζ

 

 

Διαβάστε ακόμη:

Όταν η Μπάγερν δάνεισε χρήματα στην Ντόρτμουντ για να τη σώσει

VIDEOS: Οι διαδοχικές ταπεινώσεις της Λεβερκούζεν από την Μπάγερν

VIDEO: Το επικό 7-4 της Σάλκε στη Λεβερκούζεν του Μίχαελ Σκίμπε

Η ημέρα που έκλαψε ο «κακός πατέρας» Φραντς Μπεκενμπάουερ

1 σχόλιο
Sport-Retro.gr
ADMINISTRATOR
PROFILE

Τελευταία Άρθρα

Γράψτε ένα σχόλιο

Το e-mail σας ΔΕΝ δημοσιεύεται

Ακύρωση Απάντησης

1 Σχόλιο

  • Jan S.
    4 Οκτωβρίου 2017, 10:31

    Η απόδραση του Sparwasser από την ανατολική Γερμανία(DDR) στην Δυτική(BRD), δεν έλαβε χωρα το 1980 και βεβαια όχι με αυτόν τον περιπετειώδη τρόπο.
    Ο Sparwasser ανέκαθεν ήταν εναντίον του κομμουνιστικού καθεστώτος και μάλιστα καθυστέρησε την εγγραφη του στο κόμμα, όσο μπορούσε. Κάποια στιγμή μετά το πέρας της καριέρας του η κόρη του ζήτησε άδεια για να ταξιδέψει στο εξωτερικό (η οποια δεν της δόθηκε), πράγμα που τον ώθησε στο να πάρει την απόφαση της φυγής. Η ευκαιρία του δόθηκε τον Οκτώβριο του 1988, σε έναν φιλικό αγώνα των βετεράνων του Μαγδεμβούργου στο Saarbrücken. Μάλιστα πήρε μέρος και η σύζυγος του, η οποια συμπτωματικά κατά την ίδια χρονική στιγμή ήταν επίσκεψη σε συγγενείς της στην Δυτική Γερμανία.
    Φυσικά το πολιτικο πλήγμα για τους Ανατολικούς ήταν τεράστιο και όπως συνήθιζαν σε αυτές τις περιπτώσεις υπήρξε μονο μια λιτή και αόριστη αναφορά στο όλο: "Εχθρικές προς τον αθλητισμό δυνάμεις εκμεταλλεύτηκαν την παρουσία της ποδοσφαιρικής ομάδας των βετεράνων του Μαγδεμβούργου στο Saarbrücken ώστε να αποσπάσουν τον Jürgen Sparwasser, ο οποιος πρόδωσε την ομάδα του."

    ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Διεθνή