Η ημέρα που η Άρσεναλ μετατράπηκε σε… Αρσέν-αλ

Η ημέρα που η Άρσεναλ μετατράπηκε σε… Αρσέν-αλ

Πριν από 21 ολόκληρα χρόνια, ο Αρσέν Βενγκέρ αναλάμβανε και επίσημα την τεχνική ηγεσία της Άρσεναλ, χωρίς να γνωρίζει ότι η ζωή του θα αλλάξει για πάντα. Με ένα υπέροχο άρθρο του, ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος παραθέτει τα πεπραγμένα του Γάλλου προπονητή στον πάγκο των «κανονιέρηδων» και όχι μόνο.

Πριν από 21 ολόκληρα χρόνια, ο Αρσέν Βενγκέρ αναλάμβανε και επίσημα την τεχνική ηγεσία της Άρσεναλ, χωρίς να γνωρίζει ότι η ζωή του θα αλλάξει για πάντα.

Με ένα υπέροχο άρθρο του στην ιστοσελίδα England365.gr, η οποία ειδικεύεται στο αγγλικό ποδόσφαιρο, ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος παραθέτει τα πεπραγμένα του Γάλλου προπονητή στον πάγκο των «κανονιέρηδων» και όχι μόνο.

Αναλυτικά το απόσπασμα:

«Όταν ανακοινώθηκε, μία εφημερίδα έβαλε ως τίτλο το απίθανο «ARSENE WHO?». Ένας Γάλλος με ύφος δασκάλου και με γυαλάκια, ήταν μακριά από το κλασσικό στυλ που θα περίμενε κανείς να αναλάβει μάνατζερ σε μία αγγλική ομάδα.

Δούλευε στην Ιαπωνία όπου η εμπειρία τον είχε γοητεύσει. Μακριά από την παράνοια που άρχιζε  σιγά-σιγά να καταλαμβάνει το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο ο Βενγκέρ είχε αγκαλιάσει την κουλτούρα και τον τρόπο ζωής της Άπω Ανατολής. Ωστόσο βρισκόταν μπροστά σε ένα δύσκολο σταυροδρόμι.

Είχε έρθει η ώρα να αποφασίσει αν η μοναχική ζωή εκεί, σε μία χώρα υπέροχη αλλά πολύ διαφορετική, με φίλους και οικογένεια σχεδόν 10.000 χιλιόμετρα μακριά ήδη από το 1994 ήταν αυτό που επιθυμούσε για ακόμα δυο χρόνια.

Τότε πριν αναλάβει την πρόκληση στην Γκράμπους Ειτ, το 1994 ο Σωκράτης Κόκκαλης τον είχε φέρει στην Ελλάδα και συζητούσε μαζί του την περίπτωση να αναλάβει τον ευρισκόμενο στα πέτρινα χρόνια από πλευράς τίτλων Ολυμπιακό. Ο Αλσατός δίστασε να πει το «ναι» και όταν Ιάπωνες του πρόσφεραν γη και ύδωρ προτίμησε να φύγει για το Τόκιο.

Εκεί, πέρασε υπέροχα αλλά το 1996, έφτασε η στιγμή να επιστρέψει στην Ευρώπη και ήταν η Άρσεναλ αυτή που του έδωσε την ευκαιρία. Τα γραφεία στοιχημάτων έβγαζαν τα ποσοστά για το αν θα άντεχε μέχρι τα Χριστούγεννα! Αλλά αυτός κατάφερε να είναι ακόμα και σήμερα το 2017 εκεί και να έχει αλλάξει την εικόνα της Άρσεναλ, από το βαρετό και μονόχνωτο τρόπο παιχνιδιού σε ένα σύγχρονο και πολύ αρεστό στο μάτι στυλ.

Ωστόσο νομίζω πως κατάφερε και κάτι άλλο: να βοηθήσει καταλυτικά στην αλλαγή ολόκληρης της φιλοσοφίας του αγγλικού ποδοσφαίρου. Ο Αρσέν Βενγκέρ ήταν ο άνθρωπος  που διαφοροποίησε το πώς οι Άγγλοι βλέπουν τους ξένους προπονητές.

Tότε οι πιο έγκυροι αρθρογράφοι, έγραφαν πως είναι αδύνατο να μπορέσει μία ομάδα να πετύχει υψηλούς στόχους με ξένο προπονητή. Τα τελευταία χρόνια γράφουν το ακριβώς αντίθετο, επιμένοντας πως κανείς Άγγλος τεχνικός δεν είναι σε θέση να πετύχει ότι παλιότερα ο Βενγκέρ ή από τους τωρινούς ο Μουρίνιο και ο Κόντε!

Αν πάντως αντιληφθεί κανείς πόσο πολύ άλλαξε ο Βενγκέρ τον τρόπο που αντιλαμβάνονται το ποδόσφαιρο οι Άγγλοι, θα συνειδητοποιήσει πως επέβαλλε ουσιαστικά μία νέα κουλτούρα!

Το ωραίο σαν έννοια για τον μέσο Βρετανό οπαδό ήταν η δύναμη, το πάθος, η υπερβολική ορμή και η ταχύτητα στο ματς. Ο Βενγκέρ κατάφερε με τα χρόνια να αλλάξει την οπτική γωνία. Η ταχύτητα είναι το μόνο που δεν άλλαξε, όμως έβαλε μέσα στην καθημερινότητα πράγματα που η Άρσεναλ για παράδειγμα αγνοούσε για δεκαετίες: το… passing game, την υπομονή στην εκδήλωση της επίθεσης, την κάθετη μπαλιά…

Τα συνδύασε με μία ξεκάθαρη επιθυμία να παίρνεις αποτέλεσμα διά της επιβολής του ρυθμού σου στον αντίπαλο και όχι όπως έκαναν επί χρόνια με τον Τζορτζ Γκρέιαμ στον πάγκο οι «κανιονιέρηδες» με αμυντικό παιχνίδι, μακρινές μπαλιές και αντεπιθέσεις.

Ο Βενγκέρ περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο τεχνικό σε μεγάλη ομάδα, ξέρει να δουλεύει με τις ακαδημίες. Ο τρόπος που η Άρσεναλ λειτουργεί και ο τρόπος με τον οποίο έχει επενδύσει στα τμήματα υποδομής έφτασε κάποια στιγμή να  συναγωνίζεται ακόμη και τον βασιλιά του είδους, τον Άγιαξ.

Αυτό όμως είναι κάτι που τα τελευταία χρόνια ως μυστική συνταγή τον εγκατέλειψε, γεγονός που το πληρώνει και του χρεώνεται ως ένα από τα προβλήματα. Παρ’ όλα αυτά ιστορικά, ο Βενγκέρ ποτέ δεν φοβήθηκε να δώσει ευκαιρία σε μικρό.

Όταν η πιο νεανική ενδεκάδα στην Ιστορία του κλαμπ τον Οκτώβριο του 2009 διέλυσε με 6-0 τη Σέφιλντ Γιουνάιτεντ από παιδιά που ήταν μόλις 16 και 17 χρονών, αμέσως καταλάβαινες πως ο Τζακ Γουίλσιρ θα έκανε καριέρα, αλλά οι τραυματισμοί τον διέλυσαν.

Ο Αλσατός τεχνικός πήρε τον 16χρονο Σεσκ Φάμπρεγκας το 2004 και τον έβαλε να αντικαταστήσει ολόκληρο Πατρίκ Βιεϊρά. Έγινε ο νεότερος Ευρωπαίος σκόρερ στην Ιστορία του κλαμπ, σκοράροντας με την Ρόζενμποργκ, και μόλις ο Βενγκέρ ολοκλήρωσε την πώληση του Βιειρά στη Γιουβέντους τον έκανε βασικό.

Το ίδιο έγινε κατά καιρούς με τον Σονγκ, τον Ντιαμπί, τον Εμπουέ, ενώ έτσι σε μία νύχτα έκανε βασικό τον Άσλεϊ Κόουλ, πριν από ματς με την Μπάγερν και τον Σεντέρος πριν από ντέρμπι με την Τότεναμ.

Για χρόνια, επίσης, είχε την ικανότητα να κάνει επιλογές που στους άλλους έμοιαζαν λάθος και αποδείχτηκαν εξαιρετικές. Όταν το 1999 προχώρησε στην απόκτηση του Ανρί από την Γιουβέντους, όπου βολόδερνε ως εξτρέμ, πολλοί απόρησαν. Τον μετέτρεψε στον πληρέστερο κυνηγό του κόσμου και σημείο αναφοράς ακόμα και σήμερα που παραμένει ο κορυφαίος σκόρερ του συλλόγου…

Ο Βενγκέρ περνώντας το κατώφλι του «Χάιμπουρι» το 1996 δεν αντικαθιστούσε μόνο έναν ξεπερασμένο προπονητή, τον Μπρους Ρίοκ, αλλά ταυτόχρονα χάραζε και τη στρατηγική της μετατροπής μία ομάδας με ποδόσφαιρο τόσο βαρετό όσο και το να βλέπεις βάρκες να κουνιούνται σε λιμάνι. Η Άρσεναλ του 1996 με την Άρσεναλ του 2017 απέχουν σε νοοτροπία και σε λογική, όχι 21 χρόνια αλλά έναν αιώνα!

Oι σκεπτικιστές λένε πως δεν κερδίζει τίτλους. Σοβαρά; Οι τρεις τίτλοι πρωταθλήματος, τα δύο νταμπλ, τα επτά Κύπελλα Αγγλίας είναι αμελητέα ποσότητα; Πότε η Άρσεναλ (ιστορικά) κατακτούσε περισσότερα τρόπαια; Ναι, η Άρσεναλ έμεινε φέτος εκτός τετράδας για πρώτη φορά από τότε που Αλσατός είχε καθίσει στον πάγκο της, ωστόσο πήρε και πάλι το Κύπελλο, το τρίτο μέσα σε τέσσερα χρόνια και αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Φυσικά, τα καλύτερα χρόνια πέρασαν, αλλά επί των ημερών του Αλσατού η Άρσεναλ έφερε σε πλήρη ισορροπία και τη διοικητική και την αγωνιστική σταθερότητα. Η παρουσία της ομάδας στον τελικό του Champions League το 2006 παραμένει ένα ξεχωριστό επίτευγμα, ωστόσο η μεγαλύτερη σεζόν του ήταν και θα μείνει για πάντα το αήττητο πρωτάθλημα του  2003-2004. Σε μία εποχή μακρινή από το 1888 που το έκανε η Πρέστον κατάφερε να μην χάσει σε 49 ματς στο πρωτάθλημα!

Πιθανότατα τον περασμένο Μάιο έπρεπε μόνος του να αποφασίσει να φύγει και με τα χρόνια θα εκτιμηθεί πολύ περισσότερο το τι έχει προσφέρει, ειδικά αν ο επόμενος δεν μπορέσει να κρατήσει την Άρσεναλ ανταγωνιστική.

Ωστόσο, έχει έρθει η ώρα για αλλαγή και παρότι μία ομάδα που θα αποφασίσει να αλλάξει έναν τόσο εμβληματικό προπονητή οφείλει να είναι έτοιμη για το σοκ της μεταβατικής περιόδου, η Άρσεναλ πρέπει να το δοκιμάσει πια…

Μην γελιόμαστε όμως και ας μην ξεχνάμε εύκολα. Αυτά που κατάφερε ο Βενγκέρ δεν θα είναι εύκολο να τα πετύχει άλλος στον πάγκο της Άρσεναλ μελλοντικά. Αυτό που θα καταγράψει επίσης η Ιστορία είναι πως το αγγλικό ποδόσφαιρο θα του χρωστάει ευγνωμοσύνη γιατί άνοιξε το δρόμο για μία πραγματική επανάσταση…».

 

Διαβάστε ακόμη:

Δύο «κανονιές» στο «Άνφιλντ»: Το πρωτάθλημα της Άρσεναλ στο «άντρο» της Λίβερπουλ και το… φαγητό των Ελλήνων

Μία περιήγηση στα… μουσεία της Άρσεναλ και της Τσέλσι

Tο Sport-Retro.gr στην εκπομπή του Χρήστου Σωτηρακόπουλου (16/9/2017)

Tο Sport-Retro.gr στην εκπομπή του Χρήστου Σωτηρακόπουλου (23/9/2017)

Tο Sport-Retro.gr στην εκπομπή του Χρήστου Σωτηρακόπουλου (30/9/2017)

Τελευταία Άρθρα

Γράψτε ένα σχόλιο

Το e-mail σας ΔΕΝ δημοσιεύεται

Ακύρωση Απάντησης

Διεθνή