«He’s Back»! Ο πρώτος αγώνας του Μάικ Τάισον μετά την αποφυλάκισή του

Ο Μάικ Τάισον δεν αποτελεί μια συνηθισμένη περίπτωση αθλητή. Δεν είναι αυτό που λέμε… παιδί για σπίτι. Σε καμία περίπτωση, επίσης, δεν είναι ο άνθρωπος που αν δεχτεί ένα χαστούκι, θα γυρίσει και το άλλο μάγουλο.

Ο «Ιron Μike» ή «Baddest Man on the Planet» (μτφρ. «O Πιο Σκληρός Άνθρωπος στον Πλανήτη») έχει πολλά «παράσημα», τόσο αγωνιστικά όσο και εξωαγωνιστικά.

Αποκορύφωμα σε όλες αυτές τις περιπέτειες που βίωσε κατά διαστήματα ήταν η τριετία που πέρασε στη φυλακή (1992-1995), καταδικασμένος για βιασμό μιας 18χρονης.

Όταν αποφυλακίστηκε ήθελε να πάρει πίσω τα κεκτημένα του και το Sport-Retro.gr θυμάται τον πρώτο του αγώνα κόντρα στον Πίτερ Μακ Νίλεϊ, που διεξήχθη στις 19 Αυγούστου 1995 και έφερε τον τίτλο «He’s Back».

 

«Κόντρα σε έναν κουβά με ντομάτες»

Ο Μακ Νίλεϊ δεν ήταν κολοσσός του αθλήματος, αλλά ένας σχετικά αδύναμος για το μέγεθος του Μάικ Τάισον μποξέρ, ο οποίος όμως αποτελούσε τον κατάλληλο άνθρωπο στην κατάλληλη θέση.

Ήταν ότι έπρεπε για να ανακτήσει την αυτοπεποίθησή του ο «Ιron Μike», ενώ ο αγώνας θα απέφερε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ.

Συγκεκριμένα, ο Τάισον έλαβε το ποσό των 22.000.000 δολαρίων, ενώ ο Μακ Νίλεϊ έλαβε 400.000, ένα ποσό που ούτε μπορούσε να φανταστεί, καθώς η μέχρι τότε μεγαλύτερη αμοιβή του ήταν 10.000 δολάρια.

Ένας από τους πιο σπουδαίους δημοσιογράφους που ασχολούνταν με το μποξ, ο αείμνηστος Τζορτζ Κίμπολ, είχε γράψει: «Αν ο Πιτερ Μακ Νίλεϊ πάρει 400.000 δολάρια και από τον Ντον Κινγκ (σ.σ. μία αμφιλεγόμενη προσωπικότητα που έχει συνδεθεί με την προώθηση του αθλήματος στις ΗΠΑ), τότε αυτό θα συνιστά ακόμα μεγαλύτερη έκπληξη κι από το να ρίξει νοκ-άουτ τον Τάισον!»

«Είναι σαν να παίζει κόντρα σε έναν κουβά με ντομάτες», ήταν ένα από τα όχι και τόσο εγκωμιαστικά σχόλια που ακούστηκαν για τον αντίπαλο του Τάισον.

Ο Τάισον έκλεισε τα αυτιά του και ετοιμάστηκε να αντιμετωπίσει τον Μακ Νίλεϊ σε έναν αγώνα που συνολικά απέφερε κοντά στα 100.000.000 δολάρια.

Τα αφιερώματα του Sport-Retro.gr στην πυγμαχία

 

Ο αγώνας ήταν… Λιοντάρια vs Χριστιανοί

Μπορείτε εύκολα να καταλάβετε ποιος ανέλαβε τον κάθε ρόλο στο «MGM Grand Garden Arena», όπου έγινε ο αγώνας της 19ης Αυγούστου 1995.

Μέχρι τότε το ρεκόρ του Τάισον ήταν 41-1, είχε αποφυλακιστεί λίγους μήνες νωρίτερα και διψούσε για… αίμα τόσο αυτός όσο και το κοινό.

Δεν είχε όρεξη να αφήσει πολλά περιθώρια, τη στιγμή που ο, ελαφρώς αντιτουριστικός, Μακ Νίλεϊ έδινε το δικό του show, χοροπηδώντας και προσπαθώντας να επιβιώσει στο ρινγκ όσο παραπάνω γινόταν.

Στα πρώτα 16 δευτερόλεπτα καταγράφηκε το πρώτο knockdown, αλλά ο «Hurricane» σηκώθηκε άμεσα και, μάλιστα, με περισσή θεατρικότητα κινήθηκε προς τον Τάισον.

Στα 89 δευτερόλεπτα ο αγώνας είχε τελειώσει, με ένα ακόμα knockdown από τον Τάισον στον Μακ Νίλεϊ που «ανάγκασε» τον προπονητή Βίνι Βεκιόνε να εισβάλει στον αγωνιστικό χώρο για να προστατεύσει τον αθλητή του και να μην του επιτρέψει να συνεχίσει!

Ήταν προφανές πως αν συνεχιζόταν ο αγώνας, ο τότε 26χρονος, ο οποίος επίσης έχει καταγράψει πολλές περιπέτειες με τη δικαιοσύνη στο ενεργητικό του, θα βρισκόταν σε κίνδυνο.

Ο κόσμος άρχισε να φωνάζει «bullshit-bullshit», δηλαδή «μαλ…ία», επειδή διψούσε για αίμα και ο προπονητής του Μακ Νίλεϊ χάλασε το… πάρτι που είχε στηθεί.

 

«Ο Μακ Νίλεϊ έκανε εκπληκτική δουλειά»

Ο Τάισον δήλωσε ενθουσιασμένος και αναγνώρισε ότι ο κόσμος τον αγαπά πιο πολύ τώρα γιατί αντιλαμβάνεται ότι είναι συναισθηματικός.

Αναφορικά με τον αντίπαλό του είπε ότι χάρηκε που σταμάτησε γιατί ήθελε να τον συντρίψει εντός αγωνιστικού χώρου, όμως εκτός ρινγκ είναι πολύ συμπαθητικός τύπος και δεν ήθελε να τον τραυματίσει.

«Η πραγματική ζωή είναι διαφορετική από το ρινγκ. Εδώ απλώς κάνουμε τη δουλειά μας», σχολίασε μεταξύ άλλων η χαρακτηριστική αυτή φιγούρα της πυγμαχίας.

Ο Μακ Νίλεϊ, ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω διαθέτει και πτυχίο πολιτικών επιστημών, ήξερε ότι αυτός ο αγώνας ήταν από τους λίγους που μπορούσε να βγάλει καλά χρήματα και να κερδίσει αναγνωρισιμότητα, οπότε είχε αποφασίσει να το ζήσει στο έπακρον.

Τη στιγμή που ο κόσμος αποχωρούσε από τις εξέδρες του «MGM Grand Garden Arena», εκείνος παραχωρούσε δηλώσεις και, μάλιστα, εξέφρασε την ικανοποίησή του για την απόδοση που είχε.

«Ήμουν έτοιμος να συνεχίσω, αλλά ο προπονητής μου είχε άλλη άποψη», σχολίασε σχετικά, ενώ όταν ρωτήθηκε αν είναι εκνευρισμένος με τον Βεκιόνε απάντησε: «Κάθε άλλο. Με προστατεύει, θέλει το καλύτερο για μένα, είναι σαν αδερφός, πατέρας, ο καλύτερός μου φίλος».

Ο Βεκιόνε, από την πλευρά του, είπε ότι ήταν μια σωστή απόφαση και προσέθεσε: «Ο Μακ Νίλεϊ είναι 26 ετών και θα έχει πολλές ευκαιρίες να αγωνιστεί σε τελικούς για παγκόσμιο τίτλο, ίσως και του χρόνου, οπότε δεν χρειαζόταν να ρισκάρουμε κάποια ζημιά. Έκανε εκπληκτική δουλειά και είχε να διαχειριστεί μια τρομακτική πίεση».

Στο τέλος του αγώνα ο ηττημένος (με συνοπτικές διαδικασίες) της βραδιάς είπε στον «Baddest Man on the Planet» ότι αποτελεί το ίνδαλμά του, τον θαυμάζει και τον σέβεται.

H μέρα που γεννήθηκε ο θρύλος του αήττητου Ρόκι Μαρτσιάνο

 

Φιάσκο ή καλοστημένη μπίζνα;

Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση για τον πρώτο αγώνα του Τάισον μετά την αποφυλάκισή του, πιθανότατα όμως επρόκειτο περισσότερο για μια εκατέρωθεν επωφελή συμφωνία.

Ο «Ιron Μike» πήρε χρήματα, έκανε εμφατικό comeback, έδωσε βροντερό «παρών» πίσω στα δρώμενα του μποξ, ενώ στον αντίποδα, ο Μακ Νίλεϊ αντιμετώπισε το ίνδαλμά του, δεν τραυματίστηκε και αποκόμισε έσοδα που ούτε καν μπορούσε να φανταστεί.

Βέβαια, το κοινό που πλήρωσε αδρά για να παρακολουθήσει τον αγώνα ίσως να μη συμμερίζεται την ίδια άποψη, αφού ο προπονητής του «Hurricane» εισέβαλε και διέκοψε τον αγώνα.

Κοινώς, ο Βεκιόνε στέρησε το θέαμα από τον κόσμο που ήθελε να δει τον Τάισον εν δράσει, αλλά τελικά είδε ένα… trailer από τα προσεχώς του.

Το συμπέρασμα ήταν ένα: Ο «Ιron Μike» επέστρεψε για να γράψει κι άλλες σελίδες στο βιβλίο της καριέρας και της ζωής του. Τι χρώμα είχαν εν τέλει αυτές οι σελίδες; θα το κρίνει ο ιστορικός του μέλλοντος.

Κώστας Πρατικάκης

Απόφοιτος Κέντρου Αθλητικού Ρεπορτάζ

Διαβάστε ακόμα
Σχόλια
Loading...