Το ντεμπούτο της Γιουβέντους στη Serie B ήταν σκληρό και αποτυχημένο

Η σεζόν 2006-2007 ήταν πρωτόγνωρη για τα χρονικά του παγκοσμίου ποδοσφαίρου. Μία από τις μεγαλύτερες ομάδες του κόσμου δεν μπορούσε να καυχηθεί ότι ανήκε πλέον στην ποδοσφαιρική ελίτ, αφού στις 9 Σεπτεμβρίου 2006 έπρεπε να επισκεφτεί το «Ρομέο Νέρι» για να αντιμετωπίσει τη Ρίμινι στην πρεμιέρα της Serie B.

Το Sport-Retro.gr θυμάται την πρεμιέρα της Γιουβέντους στη δεύτερη τη τάξει κατηγορία του καμπιονάτο, η οποία σηματοδότησε την εκκίνηση μίας νέας, άκρως επιτυχημένης περιόδου στο βιβλίο της
ιστορίας της.

Τα θέματα του Sport-Retro.gr για την Ιταλία

Τιμωρία υποβιβασμού και -17

Η πρόταση του εισαγγελέα Στεφάνο Παλάτσι ουσιαστικά έδειχνε και τις διαθέσεις της ιταλικής δικαιοσύνης ως προς την τύχη της Γιουβέντους. Υποβιβασμός σε κατηγορία χαμηλότερη της Serie B και αφαίρεση έξι βαθμών, ενώ για τις Μίλαν, Φιορεντίνα και Λάτσιο πρότεινε υποβιβασμό στη Serie B και μικρή ή μεγάλη αφαίρεση βαθμών.

Το σκάνδαλο βάρυνε κυρίως τη «γηραιά κυρία». Ήταν η βασική ένοχη στην υπόθεση, έπρεπε να υποστεί την πιο μεγάλη καταδίκη της ιστορίας της. Σε μία διαδικασία που πολλές φορές άγγιξε τα όρια της παρωδίας, με ενοχοποιητικά στοιχεία που δεν εξετάστηκαν και άλλα που χρησιμοποιήθηκαν χωρίς να… βρεθούν εγκαίρως, αποδείχθηκε ο ηγετικός ρόλος του διευθυντικού στελέχους της Γιουβέντους, Λουτσιάνο Μότζι, στο σκάνδαλο calciopoli.

Ο Μότζι επί χρόνια κινούσε τα νήματα σε παρασκηνιακό επίπεδο, επικοινωνώντας με διαιτητές και παράγοντες του ιταλικού ποδοσφαίρου και καθορίζοντας πρόσωπα και εύνοια υπέρ της ομάδας του ή και υπέρ άλλων ομάδων. Στοιχεία προέκυψαν και για άλλους ποδοσφαιροπαράγοντες με παρόμοιες δραστηριότητες, όμως η δίκη έπρεπε να ολοκληρωθεί πριν από το Παγκόσμιο Κύπελλο 2006 και πριν αρχίσει η νέα σεζόν, ώστε να δηλωθούν οι εκπρόσωποι της Ιταλίας στις ευρωπαϊκές διασυλλογικές διοργανώσεις και να σωθεί -κάπως- το πρεστίζ της χώρας.

Η βεβιασμένη εκδίκαση οδήγησε σε μία πρωτόδικη ετυμηγορία που έφερνε Γιουβέντους, Φιορεντίνα και Λάτσιο στη Serie B, με αφαίρεση βαθμών και απουσία από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις της νέας σεζόν. Το αποτέλεσμα της έφεσης κράτησε μόνο τη Γιουβέντους στη Serie B, αλλά αντί για αφαίρεση 30 βαθμών, θα άρχιζε με -17 τη νέα σεζόν.

Ακόμα κι έτσι, τόσο σε πρώτο όσο και σε δεύτερο βαθμό, έχανε τα δύο τελευταία πρωταθλήματα (2004-2005, 2005-2006) που είχε κατακτήσει και όφειλε να αρχίσει τη νέα σεζόν ως το «μαύρο πρόβατο» του κάλτσιο και με ελάχιστες πιθανότητες να επιστρέψει άμεσα στα «μεγάλα σαλόνια», αφού αναμενόταν η… μεγάλη έξοδος.

Αυτοί που… πήδηξαν από τον Τιτανικό

Η απόφαση της έφεσης ανακοινώθηκε στις 25 Ιουλίου 2006, μόλις 16 μέρες μετά από την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου από την Ιταλία. Η νίκη στα πέναλτι επί της Γαλλίας στον τελικό του Βερολίνου είχε ενώσει για λίγο τους Ιταλούς τιφόζι, μέχρι η ανακοίνωση της απόφασης να σπείρει ξανά έριδες, αφού ουσιαστικά επιβεβαίωνε πως το μέλλον της Γιουβέντους έπρεπε να συνδεθεί με τη Serie B.

Οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές, πρωταθλητές με την ομάδα τα τελευταία δύο χρόνια, δεν το άντεξαν και κοίταξαν για νέο σταθμό στην καριέρα τους. Ο δρόμος της επιστροφής της Γιουβέντους έμοιαζε μακρύς, αφού πέραν της θέσης της στη Serie A, ο σύλλογος έχανε το στάτους του, τις χορηγικές συμφωνίες και φυσικά τις οικονομικές δυνατότητες που είχε μέχρι εκείνο το σημείο.

Σύλλογοι εντός κι εκτός συνόρων άρχισαν να περιτριγυρίζουν το «κουφάρι» της σαν «αρπακτικά», ψάχνοντας καλούς παίκτες σε εξευτελιστικά κόστη, παγκόσμιους πρωταθλητές σε τιμές ευκαιρίας. Η νέα διοίκηση της «γηραιάς κυρίας» είχε απολέσει οποιοδήποτε διαπραγματευτικό ατού κι έτσι επιχείρησε να κάνει το καλύτερο δυνατό deal, πουλώντας τρία… πακέτα ποδοσφαιριστών.

Το πρώτο πακέτο είχε να κάνει με τον αρχηγό της «σκουάντρα ατζούρα», Φάμπιο Καναβάρο, ο οποίος λίγους μήνες αργότερα θα κατακτούσε και τη «Χρυσή Μπάλα». Πωλήθηκε στη Ρεάλ Μαδρίτης μαζί με τον Βραζιλιάνο αμυντικό μέσο Έμερσον για 23.000.000 ευρώ, από 11.500.000 ευρώ ο καθένας.

Το δεύτερο πακέτο, όμως, ίσως ήταν το πιο κομβικό. Η Γιουβέντους πούλησε δύο παίκτες στην ομάδα που «πυροδότησε» το σκάνδαλο calciopoli και που εν τέλει δεν τιμωρήθηκε για τίποτα. Ήταν αυτή που εκμεταλλεύτηκε την κατάσταση, πανηγυρίζοντας ένα από τα πρωταθλήματα που κατέκτησε η Γιουβέντους, εκείνο του 2005-2006, ενώ πήρε και όλα τα επόμενα μέχρι το 2009-2010. Η Ίντερ δεν θα μπορούσε να τα καταφέρει όλα αυτά δίχως τον Ζλάταν Ιμπραχίμοβιτς των 24.800.000 ευρώ και τον Πατρίκ Βιεϊρά των 9.500.000 ευρώ, που έβαλαν τις βάσεις για τη νέα, «νερατζούρα» εποχή.

Το τρίτο πακέτο ήταν το πιο… ανώδυνο. Η πρωταθλήτρια Ευρώπης Μπαρτσελόνα ζητούσε επίμονα δύο παίκτες, τον 34χρονο Λιλιάν Τιράμ και τον Τζιανλούκα Τζαμπρότα, τους απέκτησε για 19.000.000 ευρώ και αμφότεροι αποχώρησαν το 2008, ο πρώτος επειδή αποσύρθηκε, ο δεύτερος για να πάει στη Μίλαν, χωρίς να έχουν εντυπωσιάσει.

Από εκεί και πέρα, το «ξεσκαρτάρισμα« συνεχίστηκε και με άλλους ποδοσφαιριστές. Ο Αντριάν Μούτου πωλήθηκε στη Φιορεντίνα για 8.000.000 ευρώ, ο Τζιανλούκα Πεσότο αποσύρθηκε από τη δράση για να αναλάβει πόστο στον σύλλογο και οι Μανουέλε Μπλάζι, Ντάβιντε Κιουμέντο, Ολιβιέ Καπό, Αμπντουλέ Κονκό, Αντρέα Μαζιέλο, Ρουμπέν Ολιβέρα, Μικέλε Παολούτσι, Αντρέα Ρόσι και Τζιουζέπε Σκούλι παραχωρήθηκαν δανεικοί.

Και η ορχήστρα που έπαιζε μέχρι τέλους

Δεν ήταν, όμως, φυγόπονα όλα τα «αστέρια» της προηγούμενης σεζόν. Υπήρξαν ποδοσφαιριστές που είχαν συνδέσει περισσότερο ή λιγότερο το όνομά τους με τον σύλλογο, ποδοσφαιριστές που κατέκτησαν το Παγκόσμιο Κύπελλο λίγες ημέρες νωρίτερα και είχαν όλο τον κόσμο στα πόδια τους, ποδοσφαιριστές που θα μπορούσαν να αποφύγουν τον «λεκκέ» της -τουλάχιστον- μιας σεζόν στη Serie B στο βιογραφικό τους, οι οποίοι προτίμησαν να παραμείνουν στη Γιουβέντους και να βοηθήσουν μαζί να ξεκολλήσει από τη λάσπη.

Ο capitano Αλεσάντρο ντελ Πιέρο ήταν ο πρώτος που δεν διαχώρισε τη θέση του από την ομάδα και τον ακολούθησαν κι άλλοι παγκόσμιοι πρωταθλητές όπως ο Τζιανλουίτζι Μπουφόν και ο Μάουρο Καμορανέσι. Παίκτες όπως οι Πάβελ Νέντβεντ, Νταβίντ Τρεζεγκέ, Αλεσάντρο Μπιριντέλι, Ίγκορ Τούντορ, Νικόλα Λεγκροτάλιε, Φεντερίκο Μπαλτζαρέτι, Τζιουλιάνο Τζιανικέντα, Ζονατάν Ζεμπινά, Μαρσέλο Σαλαγέτα, Ρόμπερτ Κόβατς αποφάσισαν να παραμείνουν και τη νέα σεζόν, ενώ υπήρξαν και μεταγραφικά αποκτήματα.

Το πιο σημαντικό εξ αυτών ήταν ο μετέπειτα στόπερ του Παναθηναϊκού, Ζαν Αλέν Μπουμσόνγκ, για τον οποίο ο σύλλογος κατέβαλε 4.000.000 ευρώ στη Νιούκαστλ. Τα δικαιώματα του Ντομένικο Κρίσιτο κατέληξαν εξ ολοκλήρου στη Γιουβέντους από την Τζένοα για 7.500.000 ευρώ, κατέχοντας το 50% τα προηγούμενα τρία χρόνια, ενώ από εκεί και πέρα το ρόστερ γέμισε με τους ελεύθερους Κριστιάνο Τζανέτι, Μάρκο Μαρκιόνι και με τους δανεικούς Βάλερι Μποζίνοφ και Εμανουέλε Μπελάρντι.

Τέλος, η παρουσία της Γιουβέντους στη Serie B έδωσε τη δυνατότητα στην ομάδα να προωθήσει προϊόντα από τις ακαδημίες της ή να εμπιστευτεί νεαρούς παίκτες που υπήρχαν στο έμψυχο δυναμικό, ονόματα που υπάρχουν ακόμα στον ποδοσφαιρικό χάρτη και μάλιστα ορισμένοι εξ αυτών στο υψηλότερο ράφι. Ο λόγος για τον νυν αρχηγό της ομάδας, Τζιόρτζιο Κιελίνι, ο οποίος είχε κάνει ντεμπούτο με την πρώτη ομάδα την προηγούμενη σεζόν, όμως πλέον ήταν βασικός και μέχρι και φέτος αναντικατάστατος, τόσο σε Γιουβέντους όσο και σε εθνική Ιταλίας.

Ο τερματοφύλακας Αντόνιο Μιράντε και ο μεσοεπιθετικός Ραφαέλε Παλαντίνο ανήκαν στην πρώτη ομάδα επίσης από τα προηγούμενα χρόνια, όμως πήραν πιο σημαντικό ρόλο εκείνη τη σεζόν, ενώ από τη δεύτερη ομάδα προωθήθηκε ο Κλάουντιο Μαρκίζιο, που θα είχε σημαντικό ρόλο στον χώρο του κέντρου τα επόμενα χρόνια, ο Σεμπαστιάν Τζιοβίνκο, που έγινε διεθνής και τα τελευταία χρόνια αποτελεί τον κορυφαίο ξένο του MLS, και ο ακραίος μέσος Πάολο ντε Τσέλιε, που δεν είχε την αναμενόμενη εξέλιξη, αλλά έμεινε στην ομάδα μέχρι το 2017.

Ο Καπέλο έφυγε, ο Ντεσάμπ βούτηξε στα βαθιά

Προπονητής της Γιουβέντους στην επίμαχη διετία ήταν ο Φάμπιο Καπέλο. Μετά από τα πρωταθλήματα που κατέκτησε με Μίλαν, Ρόμα και Ρεάλ, ο Don Fabio ανέλαβε τη Γιουβέντους τον Μάρτιο του 2004 κι έκανε το ίδιο με τους «μπιανκονέρι», έστω κι αν το καλοκαίρι του 2006 επέφερε την αφαίρεση αυτής της χαράς.

Με τις μετοχές του ακόμα πολύ ψηλά ως προπονητής, δεν ακολούθησε τον σύλλογο στη Serie B, κάτι που ίσως να έπαιξε σημαντικό ρόλο στην παραμονή του Ντελ Πιέρο, αφού επί Καπέλο ο «πιντουρίκιο» άρχισε να χάνει χρόνο συμμετοχής στην ενδεκάδα της ομάδας. Ο Καπέλο ανέλαβε την αποστολή της αποκαθήλωσης της Μπαρτσελόνα του Ροναλντίνιο, αφού προσελήφθη από τη Ρεάλ και γι’ αυτό δύο σημαντικά γρανάζια της φιλοσοφίας του, του αμυντικού ποδοσφαίρου που προτιμούσε, ο Καναβάρο και ο Έμερσον, τον ακολούθησαν στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου».

Τη θέση του πήρε ένας άλλος βετεράνος ποδοσφαιριστής που είχε συνδέσει το όνομά του με τον σύλλογο, ο Ντιντιέ Ντεσάμπ, ο οποίος δύο χρόνια νωρίτερα βρισκόταν στον τελικό του Champions League με το πρώτο δημιούργημά του ως τεχνικός, τη Μονακό. Παρ’ όλα αυτά, τον Σεπτέμβριο του 2005, μετά από τέσσερις ήττες στις πρώτες επτά αγωνιστικές της Ligue 1 και τον αποκλεισμό στα προκριματικά του Champions League από την Μπέτις, απολύθηκε από τους Μονεγάσκους και είχε μείνει χωρίς ομάδα. Στις 10 Ιουλίου 2006, αποδέχθηκε την πρόταση των «μπιανκονέρι» και ανέλαβε να ηγηθεί του δύσκολου έργου της επανόδου.

Ο Μπουφόν έχασε πέναλτι, η Νάπολι την απέκλεισε

Ο υποβιβασμός της Γιουβέντους στη Serie B είχε παράπλευρες επιπτώσεις, όπως την έναρξη της χρονιάς πολύ νωρίτερα από το καθιερωμένο. Κι αυτό διότι οι «μπιανκονέρι» έπρεπε να συμμετάσχουν στο Coppa Italia από τους πρώτους γύρους, κάτι που δεν συνέβαινε ως ομάδα της Serie A.

Το ντεμπούτο της σεζόν για τη Γιουβέντους πραγματοποιήθηκε στις 19 Αυγούστου 2006, στο Μπάρι, στο στάδιο «Σαν Νικόλα», όπου με διαιτητή τον Νικόλα Ριτσόλι, αντιμετώπισε την τοπική Μαρτίνα. Μαρκιόνι, Μποζίνοφ και Νέντβεντ φρόντισαν να δείξουν ότι ακόμα και «πληγωμένη«, η ομάδα δεν είχε κατρακυλήσει στο επίπεδο που θα ήθελαν οι αντίπαλοί της.

Στον 2ο προκριματικό γύρο δοκιμάστηκε ξανά εκτός έδρας, αυτήν τη φορά στο «Ντίνο Μανούτσι» της Τσεζένα. Ο Μπαλτζαρέτι σημείωσε αυτογκόλ στο 24′, ωστόσο ο Μποζίνοφ στο 45′ και ο Ντελ Πιέρο στο 74′ έκαναν την ανατροπή κι έδωσαν την πρόκριση στους φιλοξενούμενους.

Στις 27 Αυγούστου ήρθε η πρώτη, πραγματικά μεγάλη δοκιμασία. Η Νάπολι, μετά από τη δική της, οικονομική, καταστροφή, είχε στεφθεί πρωταθλήτρια στη Serie C1 την περασμένη σεζόν και θα αποτελούσε την κυριότερο αντίπαλο της «γηραιάς κυρίας» για το πρωτάθλημα της Serie B το 2006-2007. Αυτή ήταν μία πρώτη ευκαιρία να γνωριστούν οι δύο ομάδες και το αποτέλεσμα ήταν υπέροχο.

Η Γιουβέντους προηγήθηκε με τον Κιελίνι, ωστόσο ο Κριστιάν Μπούκι ισοφάρισε στο 38′ για τους «παρτενοπέι». Ο Εμανουέλε Καλαϊό έβαλε μπροστά στο σκορ τους γηπεδούχους στο 53′, με 60.000 φιλάθλους στις κερκίδες του «Σαν Πάολο» να παραληρούν, ωστόσο ο Ντελ Πιέρο ισοφάρισε στο 78ο λεπτό κι έστειλε το παιχνίδι στην παράταση.

Εκεί μίλησαν οι δύο αρχηγοί. Στο 120′, ο Ντελ Πιέρο έβαλε μπροστά στο σκορ τη Γιουβέντους και όλοι πίστεψαν ότι η υπόθεση πρόκριση είχε τελειώσει, ωστόσο στο 2ο λεπτό των καθυστερήσεων ο Πάολο Καναβάρο, ο αδερφός του Φάμπιο, ισοφάρισε για τη Νάπολι και το ζευγάρι οδηγήθηκε στα πέναλτι. Ο… Μπουφόν ανέλαβε την πρώτη εκτέλεση της Γιουβέντους και δεν κατάφερε να σκοράρει, ενώ πέναλτι έχασε ο μετέπειτα άσος του Ηρακλή, Σαμουέλε ντάλα Μπόνα και ο Καναβάρο για τη Νάπολι. Παρ’ όλα αυτά, ούτε ο Μαρκιόνι ούτε ο Μπαλτζαρέτι κατάφεραν να μετατρέψουν σε γκολ τις προσπάθειές τους και η Νάπολι πήρε την πρόκριση με 5-4 στα πέναλτι.

«Ήμουν κι εγώ εκεί»

Η άκυρη εκκίνηση ήταν γεγονός. Η σεζόν για τη Γιουβέντους άρχισε με αποκλεισμό από μία διοργάνωση που στόχος ήταν το τρόπαιο. Η ομάδα έπρεπε να ανασυνταχτεί άμεσα και να παρουσιαστεί με βελτιωμένη εικόνα στην Εμίλια Ρομάνια, το ηλιόλουστο απόγευμα του Σαββάτου 9 Σεπτεμβρίου, όπου θα πραγματοποιούσε το ντεμπούτο της στη Serie B κόντρα στη Ρίμινι.

Πάνω από 10.000 φίλαθλοι συγκεντρώθηκαν δύο ώρες πριν από τη σέντρα, για να δουν έναν ασυνήθιστο αντίπαλο για την ομάδα τους. Το στάδιο, χτισμένο σε μία γειτονιά με παλιομοδίτικες βίλες και κουκουναριές, ζούσε σε απόλυτο ποδοσφαιρικό ρυθμό. Έξω από το «Ρομέο Νέρι», πλανόδιοι πωλούσαν t-shirts με τη φράση «Ήμουν κι εγώ εκεί» γιατί επρόκειτο ίσως για πρώτη και τελευταία φορά που η Ρίμινι βρισκόταν πιο πάνω από τη Γιουβέντους σε βαθμολογικό πίνακα. Συγκεκριμένα, 17 βαθμούς πιο ψηλά!

Στην πρώτη ενδεκάδα του για τη Serie B, ο Ντεσάμπ επέλεξε τους Μπουφόν, Μπιριντέλι, Κόβατς, Μπουμσόνγκ, Κιελίνι, Μαρκιόνι, Πάρο, Τζιακικέντα, Νέντβεντ, Ντελ Πιέρο και Σαλαγέτα σε ένα 4-4-1-1. Στον πάγκο κάθισαν οι Καμορανέζι, Μποζίνοφ, Παλαντίνο, οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν ως αλλαγή, ενώ καμία συμμετοχή στον αγώνα δεν είχαν οι Μιράντε, Μπαλτζαρέτι, Γκουσμάν, Μαρκίζιο.

Κανείς δεν θυμάται τον πρώτο σκόρερ

Ο αγώνας ήταν αρκετά σκληρός, υπενθυμίζοντας στους «μπιανκονέρι» το πού ακριβώς βρίσκονταν αυτήν τη σεζόν. Ο μέσος των γηπεδούχων Ντομένικο Κριστιάνο αποβλήθηκε στο 69′ με δεύτερη κίτρινη κάρτα ενώ το ίδιο έπρεπε να συμβεί με τον συμπαίκτη του Αχμέντ Μπαρούσο, για αντιαθλητικό τάκλιν πάνω στον Νέντβεντ.

Η Γιουβέντους κατάφερε να σκοράρει πρώτη. Σαν ένα παιχνίδι της μοίρας, το «παρθενικό» τέρμα σε μία σεζόν που κανείς δεν θέλει χαραγμένη στη μνήμη του, σημείωσε ένας παίκτης που ουδείς θυμάται ότι φόρεσε τη φανέλα της «γηραιάς κυρίας».

Ο Ματέο Πάρο βρισκόταν στις ακαδημίες της Γιουβέντους από το 1994 και το 2000, πριν συμπληρώσει τα 18 του, προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα. Μετά από μία συμμετοχή στη Serie A σε τρία χρόνια, οι «μπιανκονέρι» πούλησαν τα μισά δικαιώματά του στην Κιέβο για 50.000 ευρώ και μαζί πωλήθηκαν και τα μισά των Σκούλι και Ντανιέλε Γκασταλντέλο, ώστε να αποκτηθεί ο Λεγκροτάλιε. Το 2005 η Γιουβέντους αγόρασε πίσω τα δικαιώματα των Πάρο και Γκασταλντέλο και τα πούλησε στη Σιένα σε μία συμφωνία συνιδιοκτησίας, ωστόσο το 2006 ήταν ώρα συσπείρωσης, με συνέπεια ο Πάρο να επιστρέψει.

Αυτός ήταν ο σκόρερ του πρώτου τέρματος της ομάδας στην ιστορία της Serie B, στο 60ό λεπτό του αγώνα με τη Ρίμινι. Σημαδιακά, αυτό ήταν και το τελευταίο τέρμα του για λογαριασμό της Γιουβέντους, αφού από τη νέα σεζόν έφυγε για την Τζένοα και δεν επέστρεψε ποτέ.

Λάθος του Μπουμσόνγκ, «κατσάδα» από Μπουφόν

Παρότι βρέθηκε ένα γκολ πίσω και με έναν παίκτη λιγότερο στο γήπεδο, η Ρίμινι δεν το έβαλε κάτω. Ένας Αργεντινός μέσος που προερχόταν από τον ίδιο τόπο με τον Ντιέγκο Μαραντόνα, ο Αντριάν Ρικιούτι, δεν φοβήθηκε τα ονόματα που είχε απέναντί του και σε μία φάση στο 74ο λεπτό εκμεταλλεύτηκε λάθος του Μπουμσόνγκ, για να πλασάρει τον Μπουφόν και να ισοφαρίσει σε 1-1.

Ο νέος διοικητικός ηγέτης της ομάδας, ο διάδοχος της οικογένειας Ανιέλι που πλέον έπρεπε να αναλάβει και τη Γιουβέντους για να την επαναφέρει στον ίσιο δρόμο, ο Λάπο Έλκαν, μαζί με τον αδερφό του Τζον, υπέγραφαν χαμογελαστοί αυτόγραφα πριν από τη σέντρα, ωστόσο το τελευταίο σφύριγμα του διαιτητή τους βρήκε σκυθρωπούς.

«Ελπίζω να αφυπνίστηκαν, αυτή είναι η Serie B. Δεν δούλεψαν αρκετά σκληρά», δήλωσε, επιρρίπτοντας ευθύνες στους παίκτες της ομάδας για τη νοοτροπία τους στον αγωνιστικό χώρο.

Ο Ντεσάμπ απέδωσε την ευθύνη του ατυχούς αποτελέσματος στην κακή προετοιμασία, επειδή αρκετοί παίκτες απουσίαζαν λόγω διακοπών μετά από το Παγκόσμιο Κύπελλο, ενώ ο Μπουφόν πρόσθεσε: «Αυτό το παιχνίδι ήταν ένα μάθημα πραγματικού ποδοσφαίρου. Ήρθαμε εδώ με χαμόγελο στα χείλη, όμως στη Serie B πρέπει να παίζεις με το μαχαίρι στα δόντια».

Κάλυψε τη διαφορά, επέστρεψε στην κορυφή

Η αλήθεια είναι ότι οι δηλώσεις αυτές έπιασαν τόπο, αφού στη συνέχεια η Γιουβέντους έκανε ένα σερί εννέα νικηφόρων αγώνων, με μόλις ένα τέρμα παθητικό. Το σερί ολοκληρώθηκε στις 6 Νοεμβρίου, όταν οι «μπιανκονέρι» σκόνταψαν ξανά στο «Σαν Πάολο», μένοντας στο 1-1 με τη Νάπολι.

Παρ’ όλα αυτά, η Γιουβέντους είχε κατορθώσει να καλύψει ήδη το χαμένο έδαφος από την αφαίρεση βαθμών, αφού στα τέλη Οκτωβρίου, η προσφυγή της στην ολυμπιακή επιτροπή της Ιταλίας (CONI), στην ανώτατη αθλητική αρχή της χώρας, έπιασε τόπο. Το -17 έγινε -9 και η «γηραιά κυρία» είχε ήδη 20 βαθμούς μετά από την ισοπαλία κόντρα στη Νάπολι.

Μπορεί να μην έκανε ποτέ ξανά πάνω από τρεις σερί νίκες, ωστόσο στην 17η αγωνιστική είχε προλάβει να πατήσει κορυφή και από την 28η δεν κοίταξε ποτέ ξανά την «πλάτη» αντιπάλου. Με τον Ντελ Πιέρο να τερματίζει στην κορυφή του πίνακα των σκόρερ με 20 τέρματα και τον Τρεζεγκέ στην 3η με 15 (ο Νέντβεντ σημείωσε 11), η Γιουβέντους εξασφάλισε μαθηματικά την άμεση επάνοδό της στα «μεγάλα σαλόνια» στην 39η αγωνιστική και την επόμενη εβδομάδα κατέκτησε μαθηματικά και το σκουντέτο, το πρώτο και τελευταίο της ιστορίας της στη Serie B.

Μετά από οκτώ (σερί) πρωταθλήματα Serie A, τέσσερα σερί κύπελλα, τρία supercoppa και δύο συμμετοχές σε τελικό Champions League, εκείνη η σεζόν λειτουργεί πλέον ως μακρινή, αλλά χρήσιμη ανάμνηση. Και όλα άρχισαν από μία ισοπαλία στο Ρίμινι στις 9 Σεπτεμβρίου 2006…

Διαβάστε ακόμα
Σχόλια
Loading...