To επικό 5-3 της Παναχαϊκής επί του ΠΑΟΚ στην Τούμπα

Κάθε φορά που κάποια «μικρή» ομάδα αγωνίζεται εκτός έδρας με κάποια παραδοσιακή δύναμη του εγχώριου πρωταθλήματος, το ενδιαφέρον των φιλάθλων είναι φυσιολογικά χαμηλό.

Οι μεν περιμένουν μία εύκολη νίκη, οι δε ελπίζουν να ηττηθούν αξιοπρεπώς, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις υπάρχουν προηγούμενοι διασυρμοί που τονίζονται ως παράδειγμα προς αποφυγή για τους «μικρούς».

Όλα τα παραπάνω ισχύουν φυσικά κατά κανόνα, γιατί υπάρχουν και οι εξαιρέσεις. Περιπτώσεις που ο εκάστοτε Δαβίδ όχι απλά νίκησε τον Γολιάθ για ένα απόγευμα, αλλά προξένησε τέτοια διαχρονική ζημιά, που εξασφάλισε δύο τιμές.

Αφενός μεν ότι το κατόρθωμά του πήρε τη θέση του στην Ιστορία, αφετέρου δε ότι όποτε εμφανίζεται στο δρόμο του ο συγκεκριμένος Δαβίδ, αυτός που θα έχει να μετράει πληγές και να φοβάται είναι ο… Γολιάθ.

Στο συγκεκριμένο αφιέρωμα του Sport-Retro.gr, όπου Γολιάθ βάλτε ΠΑΟΚ και όπου Δαβίδ βάλτε Παναχαϊκή, καθώς ο χρόνος γυρίζει στις αρχές της δεκαετίας του 1970, όταν δύο από τις καλύτερες γενιές που παρουσίασαν ποτέ στα χρονικά οι δύο ομάδες έδωσαν ένα επικό ματς.

Παναθηναϊκός-ΠΑΟΚ: Μετά το «Γουέμπλεϊ», πριν από την ομαδάρα του «δικεφάλου»

Οι καλύτερες «φουρνιές» τους

Ήταν Κυριακή 22 Απριλίου 1973, όταν ο ΠΑΟΚ υποδεχόταν στο κατάμεστο γήπεδο της Τούμπας την Παναχαϊκή, στο πλαίσιο της 28ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος.

Απέμεναν 6 αγωνιστικές για το τέλος της σεζόν και ο «δικέφαλος» ισοβαθμούσε στην κορυφή με τον Ολυμπιακό, καθώς είχαν και οι δύο από 72 βαθμούς.

Ο ΠΑΟΚ είχε κατακτήσει το Κύπελλο Ελλάδος (πρώτος τίτλος στην ιστορία του) την περασμένη σεζόν και διεκδικούσε πλέον το στέμμα του πρωταθλητή.

Με προπονητή τον Λες Σάνον, ο οποίος είχε στη διάθεσή του ένα φοβερά ταλαντούχο σύνολο και παίκτες όπως ο Χρήστος Τερζανίδης, ο Γιάννης Γούναρης, ο Σταύρος Σαράφης, ο Δημήτρης Παρίδης και, φυσικά, ο μεγάλος Γιώργος Κούδας.

Όταν η Μπαρτσελόνα υποκλίθηκε στον Κούδα και τον ΠΑΟΚ

Η Παναχαϊκή, από την πλευρά της, με τον Λιούμπομιρ Σπάιτς στον πάγκο, διέθετε μία φοβερή ομάδα, η οποία την προηγούμενη σεζόν είχε τερματίσει 6η στο πρωτάθλημα.

Με παίκτες όπως ο Βασίλης Στραβοπόδης, ο Θέμης Ρήγας, ο Πέτρος Λεβεντάκος και ηγέτη τον Κώστα Δαβουρλή, οι Πατρινοί ήλπιζαν εκείνη τη χρονιά στην υπέρβαση.

Φυσικά όσο καλή ομάδα κι αν ήταν η Παναχαϊκή, φαβορί ήταν ο ΠΑΟΚ για όλους τους λόγους του κόσμου, αλλά στο γήπεδο τα πάντα αποδείχθηκαν διαφορετικά.

 

Δοκάρια ο ΠΑΟΚ, γκολ η Παναχαϊκή

Αν και μπήκαν δυνατά στο ματς και αφού έχασαν δύο μεγάλες ευκαιρίες με τον Δημήτρη Παρίδη, οι γηπεδούχοι βρέθηκαν πίσω στο σκορ στο 30′ με γκολ του Δαβουρλή.

Ο ΠΑΟΚ ενέτεινε την πίεση και αρχικά είχε δοκάρι με τον Φουντουκίδη, προτού ισοφαρίσει στο 41′ με τον Παρίδη και όλοι περίμεναν ότι στο β’ ημίχρονο θα ανέτρεπε την κατάσταση, παρά τις δυσκολίες που είχε αντιμετωπίσει μέχρι τότε.

Οι φιλοξενούμενοι, όμως, δεν κλείστηκαν στην άμυνα και με τον Ρήγα να κάνει ό,τι θέλει από τη δεξιά πλευρά, απειλούσαν συνεχώς τους παίκτες του Λες Σάνον.

Δύο γκολ, στο 47′ με τον Δαβουρλή και στο 61′ με τον Στραβοπόδη, έφεραν το σκορ στο 1-3 και η Τούμπα «πάγωσε», αφού το κοινό αντιλαμβανόταν τη δυναμική της Παναχαϊκής.

Λιόν-ΠΑΟΚ: Το αξέχαστο 3-3 του 1973

Ο ΠΑΟΚ, οποίος με το σκορ στο 1-2 είχε ξανά δοκάρι με σουτ του Παρίδη, αντιδρά και μειώνει με τον ίδιο παίκτη στο 64′, ενώ πλέον ο Σάνον φωνάζει στην ομάδα του να βγει όλη μπροστά.

Τρίτο δοκάρι για τους γηπεδούχους με τον Σαράφη, αλλά λίγο μετά, στο 82′, ο Δαβουρλής γράφει το 2-4 με απευθείας εκτέλεση φάουλ και ολοκληρώνει το χατ-τρικ!

Πέντε λεπτά αργότερα οι Ρήγας-Παππάς συνδυάζονται ιδανικά και ο τελευταίος διαμορφώνει το 2-5, προς γενική κατάπληξη των πάντων!

Το μόνο που κατάφεραν οι γηπεδούχοι ήταν να μειώσουν με πέναλτι του Σαράφη στο 89’ και να σημειώσουν το τελικό 3-5, το οποίο σε συνδυασμό με την ισοπαλία (1-1) του Ολυμπιακού στην Καβάλα, έριξε τον ΠΑΟΚ από την κορυφή.

ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ: Γιώργος Αρμόδωρος

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ: 32.019

ΠΑΟΚ (Λες Σάνον): Στέφας, Γούναρης, Ιωσηφίδης, Φουντουκίδης, Παπαδόπουλος (46′ Τσιλιγκιρίδης), Τερζανίδης, Παρίδης, Σαράφης, Αποστολίδης, Κούδας, Ασλανίδης (55′ Λάζος).

ΠANAXAΪKH (Λιούμπομιρ Σπάις): Τζανετουλάκος, Ανδρούτσος, Καλφίν, Λεβέντης, Σιδέρης, Τούντας, Ρήγας, Μιχαλόπουλος, Στραβοπόδης, Λεβεντάκος (46′ Παππάς), Δαβουρλής.

 

Η Παναχαϊκή που έγραψε ιστορία

Το σοκ για τον ΠΑΟΚ ήταν τεράστιο, ενώ τις επόμενες μέρες γράφτηκαν και ακούστηκαν πολλά, ως είθισται μετά από τέτοια συγκλονιστικά αποτελέσματα.

Αρχικά το μάρμαρο για την ήττα πλήρωσε ο τερματοφύλακας του «δικεφάλου» Γιώργος Στέφας, ο οποίος κατηγορήθηκε για τα εύκολα, όπως χαρακτηρίστηκαν, γκολ που δέχτηκε.

Η κριτική στο πρόσωπό του ήταν τόσο έντονη που ο Γιώργος Κούδας μπήκε στη μέση και τον υπερασπίστηκε δημοσίως, καθώς ο διεθνής γκολκίπερ είχε πρόβλημα ακόμα και να βγει από το σπίτι του στη Θεσσαλονίκη, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ της εποχής.

Τα όσα ακολούθησαν εμπεριέχουν διαμαρτυρίες του ΠΑΟΚ, αποκαλύψεις περί πριμοδότησης του Ολυμπιακού στην ομάδα της Παναχαϊκής, σύσταση ανακριτικής επιτροπής της ΕΠΟ, διαγραφή από τα μητρώα του, αδικοχαμένου σε ηλικία 39 ετών, Θέμη Ρήγα και πολλά άλλα, τα οποία θα παρουσιαστούν σε ξεχωριστό αφιέρωμα της ιστοσελίδας.

Στη συνέχεια εκείνης της σεζόν, πάντως, ο «δικέφαλος» κατέρρευσε, καθώς έχασε το πρωτάθλημα από τον Ολυμπιακό, αν και κατέγραψε ρεκόρ συγκομιδής βαθμών στην ιστορία του με 92 (σ.σ. σύστημα βαθμολογίας 3-2-1).

Στη συνέχεια έχασε και το Κύπελλο, καθώς στον τελικό του Σταδίου Καραϊσκάκη ηττήθηκε 1-0 από την ομάδα του Πειραιά, η οποία πανηγύρισε το νταμπλ.

Η πρώτη επαρχιακή ομάδα που έπαιξε στην Ευρώπη ήταν η Παναχαϊκή!

Η Παναχαϊκή, από την πλευρά της, μόνο πυροτέχνημα δεν αποδείχθηκε, καθώς εκείνη τη σεζόν τερμάτισε στην 4η θέση του βαθμολογικού πίνακα.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να γράψει ιστορία, αφού έγινε η πρώτη επαρχιακή ελληνική ομάδα που συμμετείχε σε ευρωπαϊκή διοργάνωση την επόμενη σεζόν και συγκεκριμένα στο Κύπελλο UEFA.

Το πολυπόθητο πρωτάθλημα για τον «δικέφαλο» ήρθε το 1976 (το 1974 κατέκτησε ξανά το Κύπελλο Ελλάδος), ενώ εκείνη η φουρνιά του συλλόγου της Πάτρας δεν πέτυχε ξανά αντίστοιχες επιτυχίες με εκείνες της σεζόν 1972-73, αλλά παρέμεινε στην Α’ Εθνική για 10 συναπτά έτη και πάντα αποτελούσε ένα επικίνδυνο αουτσάιντερ.

Διαβάστε ακόμα
Σχόλια
Loading...