Η μεταγραφή του Παναγιώτη Γιαννάκη στον Άρη

Η δεκαετία του 1980 αποτέλεσε μία περίοδο κοσμογονικών αλλαγών για τη μεταπολιτευτική Ελλάδα και ο αθλητισμός δεν έμεινε ανεπηρέαστος.

Από τη σεζόν 1979-80 το ποδόσφαιρο πέρασε στην επαγγελματική του εποχή, ενώ το μπάσκετ σταδιακά απέκτησε τον χαρακτηρισμό του «εθνικού σπορ» τόσο λόγω αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος όσο και εξαιτίας του Άρη.

Επί περίπου μία δεκαετία, ο σύλλογος της Θεσσαλονίκης καθήλωσε το πανελλήνιο με τις πρωτόγνωρες για την εποχή επιτυχίες, οι οποίες σε αγωνιστικό επίπεδο είχαν μπροστάρηδες τους «ημίθεους» Νίκο Γκάλη και Παναγιώτη Γιαννάκη.

Η ένταξη του «δράκου» στο πλευρό του «γκάγκστερ» ήταν αυτή που έκανε τους «κίτρινους» μια πραγματική υπερομάδα που διέδωσε το όνομα της Ελλάδας σε όλες τις γωνιές της Ευρώπης.

 

Έχασε δυο τίτλους, έγινε πιο δυνατός

Στον Άρη της δεκαετίας του 1980 τίποτα δεν γινόταν χωρίς την έγκριση του «πατριάρχη» Ανέστη Πεταλίδη και του κόουτς Γιάννη Ιωαννίδη.

Ο «ξανθός», μάλιστα, ήταν αυτός που ήδη από το 1983 έκανε λόγο για μια ενδεχόμενη μεταγραφή του Παναγιώτη Γιαννάκη από τον Ιωνικό Νικαίας στον σύλλογο της Θεσσαλονίκης.

Η απώλεια του πρωταθλήματος από τον Παναθηναϊκό στο μπαράζ της Κέρκυρας και του Κυπέλλου από τον ΠΑΟΚ στο Αλεξάνδρειο υπενθύμισαν σε όλους πως η ομάδα είχε ακόμη χτυπητές αδυναμίες.

«Μόνο με την απόκτηση του Παναγιώτη Γιαννάκη θα γίνει ο Άρης ανίκητος», είχε δηλώσει ευθαρσώς ο Γιάννης Ιωαννίδης και, πλέον, η απόφαση είχε παρθεί.

Η Ιστορία, πάντως, θα μπορούσε να γραφτεί πολύ διαφορετικά, αφού ο 25χρονος άσος του Ιωνικού Νικαίας βρέθηκε μια ανάσα, όχι από τα κίτρινα του Άρη, αλλά από τα κιτρινόμαυρα της ΑΕΚ.

Άλλωστε εκείνη την εποχή ήταν σχεδόν αδιανόητο ένας αθλητής σε οποιοδήποτε σπορ να αφήσει την Αθήνα για να αγωνιστεί σε σύλλογο της Θεσσαλονίκης (σ.σ. μόνο ο Δημήτρης Κοκολάκης είχε τολμήσει να κάνει αυτή τη διαδρομή πιο πριν).

Ο νεαρός πλέι μέικερ αποτελούσε «Μήλον της Έριδος» για πολλές ομάδες, δεδομένου ότι ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός τον είχαν βολιδοσκοπήσει πριν από το καλοκαίρι του 1984, όμως η ΑΕΚ είχε το προβάδισμα λόγω των «ενωσίτικων» αισθημάτων του Δημήτρη Μελισσανίδη, τότε αντιπροέδρου του Ιωνικού Νικαίας.

Μάλιστα, οι Ιωνικός Νικαίας και ΑΕΚ φέρονται να είχαν προφορική συμφωνία για τη μεταγραφή του Γιαννάκη στον «δικέφαλο», με αντάλλαγμα εκτός από χρήματα και τον βετεράνο Βασίλη Γκούμα.

 

Ο «δράκος» δεν ήταν στα «μπουζούκια»

Η πρώτη πρόταση του Άρη, ύψους 12.000.000 δραχμών, κατέληξε στο κενό, απόρροια ίσως της προφορικής συμφωνίας μεταξύ του Ιωνικού Νικαίας και της ΑΕΚ.

Τότε, οι «κίτρινοι» κινητοποιήθηκαν άμεσα και κατέβηκαν από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα, προκειμένου να βρουν τον ίδιο τον παίκτη και να προλάβουν τον ομόχρωμο αντίπαλο.

Ο αστικός μύθος λέει πως τα ξημερώματα της 3ης Αυγούστου τα στελέχη της ΑΕΚ βρίσκονταν με τον Γιαννάκη σε γνωστό λαϊκό νυχτερινό κέντρο της παραλιακής, προκειμένου να γιορτάσουν την επικείμενη μεταγραφή, ωστόσο αυτή ήταν η μισή αλήθεια.

Υπήρχαν όντως μέλη της «Ένωσης» και του Ιωνικού Νικαίας στα «μπουζούκια» γι’ αυτόν τον σκοπό, μόνο που το… τιμώμενο πρόσωπο δεν βρισκόταν στον ίδιο χώρο.

Στην πραγματικότητα, ο Παναγιώτης Γιαννάκης βρισκόταν σε μια αντιπροσωπεία αυτοκινήτων, όπου στελέχη του Άρη τον εντόπισαν, τον έπεισαν και τον μετέφεραν στο διαμέρισμα του Γιάννη Μπουτάρη στο Κολωνάκι (σ.σ. εφαλτήριο όλων των κινήσεων των παραγόντων της ομάδας).

Εκεί βρισκόταν ο μετέπειτα πρόεδρος του συλλόγου Θεόφιλος Μητρούδης ο οποίος έπαιξε καταλυτικό ρόλο στη μεταγραφή, ενώ επίσης παρόντες ήταν ο πρόεδρος Χρήστος Μιχαηλίδης, ο έφορος Φάνης Ταρνατώρος, ο Γιάννης Μπουτάρης και άλλοι παράγοντες (Μαντόπουλος, Μπανιώρας).

 

Τα εμπόδια και η «απαγωγή»

Ο Μιχαηλίδης προσέφερε στον Γιαννάκη μια βαλίτσα με τα πρώτα χρήματα που θα λάμβανε και στη συνέχεια ο παίκτης μίλησε με τον Ιωαννίδη για τον ρόλο του στην ομάδα, προτού υπογράψει δελτίο.

Παρά το γεγονός, όπως έχει παραδεχθεί και ο ίδιος, ότι προτιμούσε από πιο παλιά να μετακομίσει στο Αλεξάνδρειο, υπήρχαν ακόμη αρκετά εμπόδια για τη μετακόμισή του στη «Νύμφη του Θερμαϊκού».

Το βασικότερο από αυτά είχε να κάνει με το κατάστημα αθλητικών ειδών που διέθετε ο Γιαννάκης στη Νίκαια και έφερε την ονομασία «Πλέη Μέικερ», αλλά οι παράγοντες του Άρη του υποσχέθηκαν να το μεταφέρουν επί της οδού Τσιμισκή στο κέντρο της Θεσσαλονίκη.

Επίσης, έπρεπε να καμφθεί και η αντίσταση των παραγόντων του Ιωνικού Νικαίας, οι οποίοι με πρόσχημα τις αντιδράσεις των φιλάθλων δήλωσαν πως ήθελαν να κρατήσουν τον αθλητή στην ομάδα τους, με σκοπό να τον στείλουν αργότερα στην ΑΕΚ.

Έπειτα, η μεταφορά του Παναγιώτη Γιαννάκη από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη έμοιαζε να είναι βγαλμένη από ταινία καταδίωξης του αμερικανικού κινηματογράφου.

Οι διοικούντες τον Άρη δεν ήθελαν να φύγουν αεροπορικώς, καθώς σκέφτηκαν ότι παράγοντες του Ιωνικού Νικαίας θα τους περίμεναν στο αεροδρόμιο με σκοπό να τους εμποδίσουν, εξ ου και η μετακίνηση με αυτοκίνητο!

 

Η υπογραφή και ο Γκάλης

Ο Γιαννάκης έφτασε κάτω από άκρα μυστικότητα στη Θεσσαλονίκη και έμεινε «έγκλειστος» για λίγες ημέρες σε σπίτι παράγοντα της ομάδας, μέχρι να περάσει ένα μικρό χρονικό διάστημα και να καμφθούν οι όποιες αντιδράσεις μπορεί να υπήρχαν ακόμη από τους παράγοντες του Ιωνικού Νικαίας.

Στις 6 Αυγούστου ο «δράκος» μεταφέρθηκε στα γραφεία του συλλόγου στο γήπεδο Χαριλάου, όπου και υπέγραψε το συμβόλαιο, ενώ οι οπαδοί, οι οποίοι πλέον είχαν μάθει τα νέα, του ετοίμασαν ιδιαίτερα θερμή υποδοχή και τον αποθέωσαν.

Συνολικά το κόστος της μεταγραφής άγγιξε τις 50.000.000 δραχμές, ποσό αστρονομικό για την εποχή, συν ότι εκτός από χρήματα ο Ιωνικός Νικαίας ενισχύθηκε και με παίκτες.

Στην ολοκλήρωση της σπουδαίας αυτής μεταγραφής συνέβαλε και ο Κίμων Κουλούρης, τότε γενικός γραμματέας αθλητισμού, όπως παραδέχθηκε αργότερα και ο ίδιος.

Τις ημέρες που παιζόταν το… θρίλερ της μεταγραφής του Παναγιώτη Γιαννάκη, ο Νίκος Γκάλης βρισκόταν με καλοκαιρινή άδεια στις ΗΠΑ, όπου και προετοιμαζόταν εν όψει της νέας σεζόν.

Ο Γιάννης Ιωαννίδης τον ενημέρωσε τηλεφωνικώς και του εξήγησε τα οφέλη που αμφότεροι θα είχαν από τη μεταξύ τους συνύπαρξη, τον ρόλο του «δράκου» στην ομάδα, καθώς και το δέλεαρ να τους αναδείξει ως το καλύτερο ευρωπαϊκό ντουέτο.

Ο «γκάνγκστερ» ήταν θετικός και όπως αποδείχτηκε στη συνέχεια οι δυο τους μεγαλούργησαν τόσο με την φανέλα του Άρη όσο και με εκείνη της Εθνικής Ελλάδας.

Με το δίδυμο Γκάλη-Γιαννάκη ο σύλλογος κατέκτησε επτά συνεχόμενα πρωταθλήματα Ελλάδας και έξι κύπελλα, ενώ πλησίασε τρεις φορές στην ευρωπαϊκή κορυφή (Final 4 1988, 1989, 1990 – Γάνδη, Μόναχο, Σαραγόσα αντίστοιχα).

Ο «δράκος», μάλιστα, πρόλαβε να γευθεί την κατάκτηση ενός ευρωπαϊκού τροπαίου, το Κύπελλο Κυπελλούχων του 1993, και το ίδιο έτος επέστρεψε στην Αθήνα για λογαριασμό του Πανιωνίου.

ΙΩΑΚΕΙΜ ΑΡΑΜΠΑΤΖΗΣ

Διαβάστε ακόμα
Σχόλια
Loading...