1998-99: Η πορεία του Ολυμπιακού στους «8» του Champions League

Ήταν 9 Δεκεμβρίου 1998 όταν ο Στέλιος Γιαννακόπουλος κύλησε σαν ανθρώπινο έλκηθρο στον πάγο του «Μάκσιμιρ» για να σημειώσει το γκολ που έστειλε τον Ολυμπιακό στα προημιτελικά του Champions League για πρώτη και μοναδική ως σήμερα φορά στην ιστορία του.

Με αφορμή τη συμπλήρωση 20 ετών από αυτή την ιστορική στιγμή για την ομάδα του Πειραιά, το Sport-Retro.gr θυμάται την τρελή πορεία της στη διοργάνωση εκείνη τη χρονιά.

 

Οι ευρωπαϊκές απαιτήσεις και το μουδιασμένο ξεκίνημα

Το ξεκίνημα ήταν τουλάχιστον μουδιασμένο. Η εντός έδρας νίκη με 2-1 κόντρα στην Ανόρθωση στο πρώτο ματς για τα προκριματικά του Champions League, έδινε μεν το προβάδισμα εν όψει της ρεβάνς, αλλά ο αντίπαλος είχε σημειώσει το πολυπόθητο εκτός έδρας γκολ.

Παράλληλα, οι Κύπριοι είχαν παρουσιάσει ένα αξιόμαχο σύνολο, ενώ τα δύο δοκάρια που είχαν κατά τη διάρκεια του ματς λίγο έλειψε να παγώσουν το ΟΑΚΑ αν και το ημερολόγιο έδειχνε 12 Αυγούστου.

Το τέλος του ημιχρόνου στη ρεβάνς, μάλιστα, τους βρήκε να προηγούνται 1-0 με ένα γκολ του Βέσκο Μιχαΐλοβιτς, αλλά με την έναρξη του δεύτερου μέρους, ο Γρηγόρης Γεωργάτος ισοφάρισε και ο εκπληκτικός Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς σκόραρε δύο φορές, συμβάλλοντας τα μέγιστα για το τελικό 2-4.

Ο Ολυμπιακός, με τον Ντούσαν Μπάγεβιτς στο τιμόνι, είχε σπάσει την εγχώρια κατάρα των «πέτρινων χρόνων» και, πλέον, είχε μπροστά του άλλη μία ευρωπαϊκή πρόκληση.

Η πρώτη εμπειρία από Champions League την προηγούμενη σεζόν (1997-98) ήταν σαν «σκωτσέζικο ντουζ» για τους «ερυθρόλευκους».

Εκτός από τη σπουδαία επικράτηση της πρεμιέρας με την Πόρτο και την πολύ καλή εμφάνιση κόντρα στη Ρεάλ Μαδρίτης, η νίκη επί της οποίας δεν ήρθε λόγω διαιτητικών σφαλμάτων, υπήρξε και η συντριβή στο «Λέρκενταλ» από τη Ρόσενμποργκ.

Το μόνο ασφαλές συμπέρασμα που είχε βγει ήταν ότι ο Ολυμπιακός όσο ευάλωτος έδειχνε εκτός έδρας, τόσο σκληρό καρύδι αποδεικνυόταν στην απόρθητη έδρα του.

Η κλήρωση έφερε την ομάδα του Πειραιά στον όμιλο μαζί με τον, προ τριών ετών, πρωταθλητή Ευρώπης Άγιαξ, την Κροάσια Ζάγκρεμπ του Μαρκ Βίντουκα που μόλις είχε έρθει στην Ευρώπη και για άλλη μία φορά την Πόρτο, η οποία είχε στον πάγκο της τον γνωστό μας Φερνάντο Σάντος.

 

Γκολ ο Γκόγκιτς και η ψυχολογία στα ύψη

Την πρώτη αγωνιστική στο «Άντας» οι «δράκοι» έβαλαν στα σχοινιά τον Ολυμπιακό και προηγήθηκαν 2-0 με αριστοτεχνική εκτέλεση φάουλ του μετέπειτα «ερυθρόλευκου» Ζλάτκο Ζάχοβιτς και σουτ-φωτοβολίδα του «σεσημασμένου» σκόρερ Μάριο Ζαρντέλ.

Υπήρξε ακόμα δοκάρι για τους γηπεδούχους και μία φάση που ο Δημήτρης Ελευθερόπουλος έχασε την μπάλα από τα χέρια του, αλλά ο Γιώργος Ανατολάκης την έδιωξε ακριβώς πάνω από τη γραμμή.

Ο Ολυμπιακός θύμιζε εν ολίγοις τον κακό του εκτός έδρας εαυτό, εκείνον που δυστυχώς θα έδειχνε για μια δεκαετία στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στο Champions League.

Όλα αυτά για 87 ολόκληρα λεπτά, καθώς τότε ο Στέλιος Γιαννακόπουλος μείωσε σε 2-1 με διπλή προσπάθεια μετά από την πρώτη απόκρουση του Ίβιτσα Κράλι και στο 90+1’ ο Σίνισα Γκόγκιτς πέτυχε το 2-2 με κεφαλιά.

Αν δεχτεί κάποιος ότι η χώρα διαθέτει ως επί το πλείστον ομάδες ψυχολογίας όσον αφορά στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, τότε θα μπορούσε να πει ότι ο Ολυμπιακός είχε προκριθεί από τη στιγμή που η μπάλα κατέληξε στα δίχτυα της Πόρτο μετά την κεφαλιά του Γκόγκιτς.

Ακολούθησε η νίκη επί της Κροάσια Ζάγκρεμπ με 2-0 στο ΟΑΚΑ, όπου ο Δημήτρης Ελευθερόπουλος ήταν ο μεγάλος πρωταγωνιστής, ενώ ο Γκόγκιτς έβαλε ένα από τα πιο όμορφα γκολ ελληνικής ομάδας στη διοργάνωση και διαμόρφωσε το τελικό σκορ, το οποίο είχε ανοίξει ο Αλέξης Αλεξανδρής.

 

Το γυριστό του Αλεξανδρή

Στη συνέχεια είχε σειρά το ματς με τον Άγιαξ, στην καλύτερη ίσως εμφάνιση των «ερυθρολεύκων» εκείνη τη χρονιά, όπου το 1-0 μοιάζει φτωχό συγκριτικά με τις ευκαιρίες που χάθηκαν.

Το γκολ του Αλέκου Αλεξανδρή (σ.σ. είχε γενέθλια εκείνη την ημέρα και γινόταν 30 ετών) με γυριστό σουτ που άφησε άγαλμα τον Έντβιν φαν ντερ Σαρ, υπέγραψε μία τεράστια νίκη και έμεινε για πάντα χαραγμένο στη μνήμη των φίλων του Ολυμπιακού.

Ολυμπιακός-Άγιαξ 2-0: «Αίας», ο… Πειραιώτης

Πάντως και σε αυτό το ματς χρειάστηκε να βάλει το χέρι του ο Ελευθερόπουλος ή μάλλον το έβαλε όσο χρειαζόταν για να στείλει την μπάλα στη συμβολή των δοκαριών του μετά τη φοβερή εκτέλεση φάουλ του Ρίτσαρντ Βίτσχε, σε μία από τις ελάχιστες στιγμές που απείλησαν οι Ολλανδοί.

Η πρώτη και μοναδική ήττα του Ολυμπιακού στον όμιλο ήρθε στο Άμστερνταμ με 2-0, ένα ματς στο οποίο οι «ερυθρόλευκοι» αγωνίστηκαν με μαύρες εμφανίσεις και μεταξύ σοβαρού και αστείου άρχισε η κουβέντα περί «γρουσουζιάς» λόγω αυτού.

Αναφερόταν συνεχώς τα επόμενα χρόνια, καθώς όποτε φορούσε άλλο χρώμα πλην του κλασσικού ερυθρόλευκου βίωνε ήττες και κορυφώθηκε στη συντριβή με 7-0 από τη Γιουβέντους.

Τελικά μετά από τη μεγάλη νίκη με 3-2 επί της Άρσεναλ στο Λονδίνο (σ.σ. επιτεύχθηκε με μπλε εμφάνιση), αυτή η συζήτηση σταμάτησε οριστικά.

Ρεάλ Μαδρίτης-Ολυμπιακός: Την κοίταξε στα μάτια με 10 παίκτες

Ο Ολυμπιακός βρισκόταν στην κορυφή με 7 βαθμούς, όσους δηλαδή είχε και ο Άγιαξ (υπερτερούσε στην ισοβαθμία), ενώ από 4 είχαν η Πόρτο και η Κροάσια Ζάγκρεμπ.

Η 5η αγωνιστική του ομίλου αναμενόταν καθοριστική, ο Ολυμπιακός υποδεχόταν την Πόρτο στο ΟΑΚΑ και ήθελε μόνο τη νίκη, συν στραβοπάτημα του Άγιαξ για να ανέβει στην πρώτη θέση.

Υπενθυμίζεται πως τότε στη διοργάνωση συμμετείχαν 24 ομάδες που χωρίζονταν σε 6 ομίλους, ενώ την πρόκριση για τα προημιτελικά έπαιρνε ο πρώτος κάθε ομίλου και οι δύο καλύτεροι δεύτεροι συνολικά.

Αυτή ήταν και η τελευταία σεζόν με αυτό το σύστημα διεξαγωγής, καθώς από την επόμενη οι ομάδες έγιναν 32 και οι όμιλοι 8, όπως και σήμερα.

Ο Ολυμπιακός προηγήθηκε 1-0 στο ημίχρονο με γκολ του Γκόγκιτς, ο οποίος είχε εξελιχθεί σε έναν από τους πρωταγωνιστές εκείνης της πορείας.

Το β’ μέρος ξεκίνησε με την Πόρτο να κερδίζει πέναλτι σε ανατροπή του Ζλάτκο Ζάχοβιτς από τον Κυριάκο Καραταΐδη, αλλά ο Ελευθερόπουλος διάλεξε τη σωστή γωνία και απέκρουσε την εκτέλεση του Λιούμπινκο Ντρούλοβιτς.

Λίγα λεπτά αργότερα έγινε το 2-0 από εκτέλεση φάουλ του Τζόρτζεβιτς, ο οποίος πήγε για σέντρα, αλλά τελικά δεν βρήκε κανείς την μπάλα και αυτή κατέληξε στα δίχτυα.

Η Πόρτο δεν το έβαλε κάτω, όμως, και φανέρωσε τη δυναμική της, αρχικά με τη μείωση του σκορ από τον Ζάχοβιτς στο 78′ και εν συνεχεία στο 2ο λεπτό των καθυστερήσεων με το σουτ του Ζαρντέλ στο οριζόντιο δοκάρι.

Στο 84′ ο Ολυμπιακός είχε μείνει με 10 παίκτες, καθώς ο Παρασκευάς Άντζας τράβηξε από τη φανέλα τον Ζαρντέλ που έβγαινε σε θέση τετ-α-τετ και αποβλήθηκε ορθώς από τον διαιτητή Χιου Ντάλας.

Τελικό σκορ 2-1 στο ΟΑΚΑ, ενώ την ίδια ώρα ο Άγιαξ έπεφτε θύμα έκπληξης από την Κροάσια, η οποία με γκολ του Ντάριο Σίμιτς «άλωνε» το «Άμστερνταμ Αρίνα» (1-0).

 

Κάτι σαν κεφαλιά-ψαράκι και πρόκριση στο χιόνι

Στην τελευταία αγωνιστική, στις 9 Δεκεμβρίου 1998, ο Ολυμπιακός πήγε στο παγωμένο «Μάκσιμιρ», προκειμένου να παίξει για 4(!) αποτελέσματα: νίκη, ισοπαλία και ήττα μέχρι και με δύο γκολ διαφορά.

Σε θερμοκρασία -11 βαθμών Κελσίου, όμως, δεν μπορούσε να παιχτεί κανονικό ποδόσφαιρο, όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό.

Στο 35ο λεπτό, μάλιστα, ο Γιώργος Αμανατίδης γλίστρησε στην προσπάθειά του να κόψει μία πάσα και ο Γιόσκο Γέλιτσιτς που βρέθηκε απέναντι από τον Ελευθερόπουλο, άνοιξε το σκορ.

Στο 69’, όμως, ήρθε ο Γιαννακόπουλος, ο οποίος με μία κίνηση που δεν έχει εφευρεθεί όρος για να την περιγράψει (κεφαλιά-ψαράκι δεν το λες αυτό) ισοφάρισε σε 1-1.

«Έκανε πολύ κρύο και είχε τόσο πάγο που δεν μπορούσα να σεντράρω στην περιοχή, γι’αυτό έδωσα πάσα στον Νινιάδη. Ο Ανδρέας σούταρε, βρέθηκε ο Γιαννακόπουλος στην πορεία και τελικά πετύχαμε το γκολ», είπε λίγο αργότερα ο Λουτσιάνο ντε Σόουζα για εκείνη τη φάση

Ο Ολυμπιακός πήρε με αυτόν τον τρόπο την πρώτη και μοναδική ως σήμερα, πρόκρισή του για τα προημιτελικά του Champions League, όπου περίμενε η Γιουβέντους.

Οι «ερυθρόλευκοι», με 10.000 κόσμο στο πλευρό τους, πάλεψαν στο «Ντέλε Άλπι» και παρά το γεγονός ότι βρέθηκαν πίσω με 2-0 (σ.σ. ο Δημήτρης Ελευθερόπουλος έχει χαρακτηρίσει το γκολ του Φιλίπο Ιντζάγκι ως το καλύτερο που δέχτηκε στη ζωή του) κατάφεραν να σημειώσουν το πολυπόθητο εκτός έδρας γκολ.

Πιο πριν είχαν μείνει όρθιοι χάρη σε καταπληκτική τριπλή επέμβαση του Ελευθερόπουλου, η οποία μάλιστα εκείνη τη χρονιά ανακηρύχθηκε ως η καλύτερη στο Champions League από την UEFA.

Photostory: Η κατάληψη του Μονακό από τους φίλους του Ολυμπιακού

Όταν ο Ολυμπιακός πήγε Ιταλία με «φρέσκο» προπονητή και νίκησε τη Γιουβέντους

Οι ελπίδες για υπέρβαση στη ρεβάνς της Αθήνας αναπτερώθηκαν χάρη στο πέναλτι που κέρδισε από τον Άντζελο Περούτσι ο Αλεξανδρής και εκτέλεσε εύστοχα ο Ανδρέας Νινιάδης.

Η δύναμη της έδρας και το πρόσωπο που έδειχναν όταν έπαιζαν στο ΟΑΚΑ οι παίκτες του Ολυμπιακού, άφηναν υποσχέσεις για τη συνέχεια.

Η δήλωση, μάλιστα, του Κέβιν Κίγκαν σε βρετανικό Mέσο αναφορικά με τον προσεχή αντίπαλο της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ («αν προκριθεί ο Ολυμπιακός θα είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα στην Αθήνα»), λέει πολλά.

Να σημειωθεί ότι η κλήρωση είχε γίνει και η μετέπειτα πρωταθλήτρια Ευρώπης θα αντιμετώπιζε είτε τους πρωταθλητές Ελλάδας, είτε τη Γιουβέντους.

 

Την πρόκριση την πήρε ο αέρας, την ανάμνηση κανείς

Στης 17 Μαρτίου στο κατάμεστο ΟΑΚΑ, ο Ολυμπιακός σφυροκόπησε τη Γιουβέντους για 60 λεπτά, στον ρυθμό που σφυροκοπούσε η βροχή και ο αέρας το λεκανοπέδιο από το πρωί εκείνης της ημέρας.

Το σκορ είχε ανοίξει ο συνήθης ύποπτος Γκόγκιτς στο 12ο λεπτό, αλλά οι φάσεις που έμειναν στην ιστορία από εκείνο το ματς έμελλε να είναι άλλες.

Η εξ επαφής απόκρουση του Μικελάντζελο Ραμπούλα στην καρφωτή κεφαλιά του Γιώργου Αμανατίδη στο 60ό λεπτό ήταν η μία.

«Ήταν μεγάλη απογοήτευση.Πίστεψα πως είχα κάνει ήδη το 2-0 και είχα στείλει την ομάδα μου στους 4 της Ευρώπης», είπε αργότερα ο αμυντικός του Ολυμπιακού για εκείνη τη φάση

«Forza Juve». Στη φιέστα τίτλου του 1998 το φώναζαν οι παίκτες του Ολυμπιακού!

Η τραγική στιγμή, όμως, για όλους στον σύλλογο του Πειραιά, ήταν αυτή του 85ου λεπτού, όταν Αλεσάντρο Μπιριντέλι σέντραρε, ο Ελευθερόπουλος υπολόγισε λάθος την πορεία της μπάλας, η οποία όπως είπε ο ίδιος αργότερα ήταν «σαν να σταμάτησε στον αέρα, ενώ πήγαινε προς το πίσω δοκάρι».

Ο αρχηγός των φιλοξενούμενων Αντόνιο Κόντε βρέθηκε στο σωστό σημείο μετά από την άστοχη έξοδο του Έλληνα τερματοφύλακα και σημείωσε το τελικό 1-1, σκορ πρόκρισης για την ομάδα του.

Η καλύτερη μέχρι σήμερα πορεία του Ολυμπιακού στο Champions League είχε άδοξο τέλος, αν και οι φίλοι του εξακολουθούν να μνημονεύουν ακόμη και σήμερα την… εκστρατεία στο Τορίνο.

Ακολούθησαν διάφορα αναθέματα από φίλους, συνθήματα «καζούρας» από αντιπάλους, ενώ την επόμενη χρονιά ήρθαν ο Ζιοβάνι και ο Ζάχοβιτς σε μία προσπάθεια της διοίκησης να περάσει τον πήχη που είχε θέσει η προηγούμενη ευρωπαϊκή σεζόν, η οποία είχε συνοδευθεί και από εγχώριο νταμπλ.

Τελικά αυτό δεν έγινε ποτέ, ούτε αγωνιστικά, ούτε σε επίπεδο δεσίματος και, βέβαια, η πρώτη φορά είναι πάντα ξεχωριστή. Εκείνη η ομάδα του Ολυμπιακού αγαπήθηκε από τους φίλους του όσο λίγες στη σύγχρονη ιστορία του. Πολλές φορές το ταξίδι είναι τόσο γλυκό, που αρκεί για να συγχωρεθεί το πικρό του τέλος…

Διαβάστε ακόμα
Σχόλια
Loading...